ŞAİR ALİ ÖZDOĞAN
BÎ HABER
Ölmek, yaşamak bildim; O’ndan bî-haber
Esmâsına şâhitlik etmekmiş hayat…
Mefûlü feûlün mefûlün fâilün
SANMAK
Âvâre gönül şimdi o naz derdini çeksin
Ah sandı görüp hep sevecek hep seveceksin
Ümmîdi solan rûhuma sen taze çiçeksin
Ah sandı görüp hep sevecek hep seveceksin
Mefûlü mefâîlü mefâîlü feûlün
BUGÜN
Ye’si sevdâ rengi düşmüş çeşm-i dildar kan bugün
Neyleyim ah neyleyim can nâzenin giryan bugün
Duymamış hiç bâd-ı firkat köz ciğer biryân bugün
Neyleyim ah neyleyim can nâzenin giryan bugün
Fâilâtün Fâilâtün Fâilâtün fâilün
ÖZLE SEN
Yağsın saçlara karlar nevbahârı özle sen
Güller solsa da gönlüm şen hezârı özle sen
Aşkından geri kalmış bergüzârı özle sen
Güller solsa da gönlüm şen hezârı özle sen
Mefûlün feilâtün fâilün mefâilün
ÂDEM
Velev bilindin âdem başın göğe erdi mi
Ömür tükenmez sandın yetip izin verdi mi
Vefâya kör olmuşsun basîretin nerdedir
Senin makam ünvânın bu milletin derdi mi
Mefâilün mefûlün mefâilün fâilün
“BEN” DİYENİN HALİ
Ben deyuben gezenin kalmaz bil ism ü sanı
Fâniden kaç a gönül Rabbin Allah’ı tanı
Âşikar şol mezarın var mı hiç saklı yanı
Söyle elden ne gelir Azrâil alsa canı
Failün müfteilün mefûlün müfteilün
SÖYLE CANA
Söyle cânâ cevre düşkün zâlim olduysan eğer
Dilfigar etmek de aşkın kanunundanmış meğer
Bilmiyorsan âşıkânın kalbi dünyâlar değer
Dilfigar etmek de aşkın kanunundanmış meğer
Fâilâtün Fâilâtün Fâilâtün fâilün
DUR
Dur sevme sakın âhını dildâre duyurma
Hep incinecek kalb-i derûn, yâre duyurma
Dillerde kalır hâlini ağyâre duyurma
Ah incinecek kalb-i derûn yâre duyurma
Mefûlü mefâîlü mefâîlü feûlün
DÎL ŞEVK U TARÂB
Dîl şevkutarâb, sanki sever çektiği derdi
Pervâne misal aşkla yanıp canlanıverdi
Mecnûn bile ah böyle sever böyle severdi
Pervâne misal aşkla yanıp canlanıverdi
Mefûlü mefâîlü mefâîlü feûlün
İLÂHİ
Yan ki gönlüm âteş-i aşk bâb-ı hikmettir sana
Nur olur birden o nârın sanma nikmettir sana
Ol Cemil’in kudretinden cümledir her yansıyan
Geç şu üç gün lezzetinden bil nedâmettir sana
Fâilâtün Fâilâtün Fâilâtün fâilün
İLÂHİ
Ol Vedûd esmâ-i hüsnâsında lutf-i aşka bak
Başka bak ey nefse düşmüş çeşm-i nâdân başka bak
Hem selam bekler çiçekler sanma sen bülbülde gül
Kâinat bin nâme hıfz et neş’eyâb ol gül de gül
Fâilâtün Fâilâtün Fâilâtün fâilün
İLÂHİ
Pür ümîdim dâvet-i cennet duyup cennet misal
Eyle cânâ emridür koş Hû deyûben imtisal
Hakk sözünden olma gâfil bil muhakkaktır visal
Eyle cânâ emridür koş Hû deyûben imtisal
Fâilâtün Fâilâtün Fâilâtün fâilün
İLAHİ
Bilmez mi gönül gâyesi Hakk, Hakk’a niyazda
Ah hâline bak keyfekeder şevk ile nazda
Zâyoldu ömür nâğme-i saz nağme-i sazda
Ah hâline bak keyfekeder şevk ile nazda
Mefûlü mefâîlü mefâîlü feûlün
GÖR
Dîl perîşân dîde giryân sîne biryân oldu gör
Sanki güzdür nevbahardan soldu güller soldu gör
Bî-ümîdim neşve-i tâbım sönüp kayboldu gör
Sanki güzdür nevbahardan soldu güller soldu gör
Fâilâtün Fâilâtün Fâilâtün fâilün
AH RİYAKAR
‘Hakşinas bir maske’ takmış, ardı gizlenmiş den’i
Kol kırar hem ‘sizdenim’ der, gösterin dıştan yen’i
Sağcı olmuş solcu olmuş öyle kandırmış beni
Ah riyâkar kol kırar hem gösterir dıştan yen’i
Fâilâtün Fâilâtün Fâilâtün fâilün
GEL
Nerde kaldın iftirakın derde dûçar etti gel
Sûzinâk dîl âh ü feryâdım duyar ağyar benim
Bin elemdir hâtırâlar ânı nâçar etti gel
Ah meğer sevdâ ateşten gömleğimmiş yar benim
Fâilâtün Fâilâtün Fâilâtün fâilün
GEL
Hâtırâlar pür elem dil-i şeydâ gam’la gel
Dîde giryân oldu gör silmedin bir damla gel
Yetti cânâ firkatın şâd edip bayramla gel
Dîde giryân oldu gör silmedin bir damla gel
Fâilâtün fâilün Fâilâtün fâilün
FİRKAT YARASI
Göz yaşları sel oldu şu firkat yarasından
Ümmîdi visal var mı acep hâr arasından
Vazgeçmeyecek sanki gönül hâtırasından
Ümmîdi visal var mı acep hâr arasından
Mefûlü mefâîlü mefâîlü feûlün