GONCA GÜL
İstemem dalına yabani konsun,
İçime bir ateş düşer gonca gül.
Uğrunda isterse ocaklar sönsün,
Yâdımda ebedi yaşar gonca gül.
***
Kimi gönüllerde kimi eldesin,
Bazen has bahçede bazen çöldesin,
Âşıkları del ’edecek haldesin,
Görünce yüreğim taşar gonca gül.
***
Seninle şenlenir bahçeler bağlar,
Allanır pullanır süslenir dağlar,
Bülbüller ötüşür dereler çağlar,
Senin aşkın ile coşar gonca gül.
***
Şeyranî de hasret kalmış yurduna,
Çare arar kendi gönül derdine,
Feleğinse rastlamıyor merdine,
Ardında ümitle koşar gonca gül.
Şeyranî (Adem OĞUZ), Ankara, 21 Haziran 2026