İsmail Hayal
İNSANI İNSAN EDEN
Allah’ın varlığını bulursun her yaprakta,
İnsanı insan eden kalbindeki imandır.
Gireceğin adresin simsiyah bir toprakta,
İnsanı insan eden kalbindeki imandır.
***
Bir katrenin içine yerleştiren kim seni,
Şafi ismi aşkına taşırsın bu bedeni.
Bilir misin ey fani nedir bunun nedeni,
İnsanı insan eden kalbindeki imandır.
***
Her canlı tabiatta nur adını zikreder,
Okur Hak kitabını onun ile fikreder.
Her olana sabreder verilene şükreder,
İnsanı insan eden kalbindeki imandır.
***
Arı çiçeğe konar türlü lezzet bal verir,
Tırtıl yeşil yapraktan ak ipekli şal verir.
Bir küçücük tohumdan şekil alır dal verir,
İnsanı insan eden kalbindeki imandır.
***
Şu koskoca kainat olur mu hiç imarsız,
Yapılır mı binalar hem ustasız mimarsız.
Ölümden ibret almaz insan denen umarsız
İnsanı insan eden kalbindeki imandır.
***
Hepimiz bu âlemde bir emanet kiracı,
Giderken bırakırsın heyhat taht ile tacı.
Tohumun biri tatlı bir diğeriyse acı,
İnsanı insan eden kalbindeki imandır.
***
Kul Hayalî olur mu insanoğlu gayesiz,
Her şeyin hikmeti var yaratılmaz sebepsiz.
O şah damardan yakın değilsin ki kimsesiz
İnsanı insan eden kalbindeki imandır.